Wielu rodziców i opiekunów – po zdiagnozowaniu ADHD u dziecka – zastanawia się jak sobie poradzić z nową, być może nieznaną do tej pory sytuacją. ADHD to nic innego jak skrót od pełnej nazwy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi – z języka angielskiego „Attention Deficit Hyperactivity Disorder”. ADHD rozwija się zwykle już we wczesnym dzieciństwie, a do najczęściej spotykanych symptomów zespołu należy nadmierna ruchliwość i impulsywność oraz problemy z koncentracją – co z kolei może prowadzić do trudności w nauce czy relacjach. Jak sobie radzić z ADHD u dziecka? Co wdrożyć, aby codzienne życie stało się łatwiejsze oraz czego unikać, aby nasza pociecha – mimo nadmiernej impulsywności – mogła prawidłowo się rozwijać? Dzisiaj spróbujemy sobie odpowiedzieć na to pytanie!

ADHD – kiedy następuje rozpoznanie?

Rozpoznanie ADHD następuje najczęściej między 6. a 9. rokiem życia dziecka – kiedy to rodzic czy opiekun otrzymuje od nauczyciela pociechy informację o tym, że nie potrafi przystosować się ona do panujących w szkole zasad. Tego typu okoliczności zna całe mnóstwo rodziców i opiekunów – którzy otrzymują telefon od wychowawczy czy też są zapraszani na rozmowę do szkoły. Czy w takiej sytuacji powinniśmy czuć zdenerwowanie? Nie – chociaż najczęściej je czujemy. Kiedy jednak uświadomimy sobie, że zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi może obejmować od 3 do nawet 8% dzieci – łatwiej będzie nam odnaleźć się w nowych okolicznościach. ADHD diagnozuje oczywiście lekarz psychiatra, jak i psycholog – choć może zdarzyć się i tak, że do pełnej diagnozy niezbędna będzie konsultacja również z pediatrą czy neurologiem dziecięcym.

Jak zachowuje się dziecko z ADHD?

Chociaż każde dziecko może zachowywać się inaczej – co zależy również od jego aktualnego nastroju i formy – istnieje szereg pewnych zachowań, które wpisują się w schemat tego zespołu. Do najpopularniejszych z nich należy szybkie zniecierpliwianie się, nieustanne próby skupienia uwagi innych na sobie oraz wyrażanie emocji bez zastanowienia się nad tym, jakie konsekwencje to przyniesie. Co więcej, dziecko z ADHD nie boi się również podejmować ryzykownych działań, wykazuje nadmierną aktywność, jest głośne podczas zabawy i ma skłonność do porzucania rozpoczętych zadań. Niejednokrotnie rodzice oraz opiekunowie dzieci z ADHD czują się niezręcznie, kiedy dziecko zachowuje się nieodpowiednio do sytuacji – na szczęście odpowiednie zrozumienie problemu pomaga im w skupieniu się na dziecku, a nie na tym, co pomyślą osoby trzecie.

Jak pomóc dziecku z ADHD?

Przede wszystkim – kluczem do wsparcia dziecka, którego dotyczy zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi – jest jego zdiagnozowanie. Kiedy mamy już pewność, że nasza pociecha rzeczywiście ma ADHD – warto wdrożyć konkretne kroki, które pomogą mu w codziennym funkcjonowaniu. To, co możemy zrobić dla swojej pociechy, można podzielić na kilka kategorii – z której każda jest niezwykle ważna, aby Attention Deficit Hyperactivity Disorder nie przeszkadzało jej na co dzień.

Rutyna dnia dla dziecka z ADHD

Aby pomóc swojemu dziecku z uporaniem się z emocjami – zadbaj o jasną, przewidywalną, zapewniającą mu maksymalne poczucie bezpieczeństwa strukturę dnia. Ustal konkretne godziny na naukę, zabawę, posiłki czy sen – co więcej, egzekwuj określone godziny. Nie obawiaj się reakcji swojego dziecka – ponieważ to dzięki swego rodzaju „ramom” będzie mogło poczuć się pewniej.

Metody nauczania dziecka z ADHD

Ponieważ dzieci z ADHD bardzo często mają trudność z koncentracją oraz szybko porzucają rozpoczęte zadania – kluczowa jest współpraca z jego wychowawcą oraz nauczycielami. Wszystko po to, aby dostosować program do potrzeb swojej pociechy oraz zapewnić mu jak najlepsze warunki nauczania – na przykład krótkie przerwy w czasie lekcji, podczas których dziecko zniweluje utrudniający mu skupienie nadmiar energii. Oczywiście, nie wszyscy nauczyciele przystają na prośby rodziców – jednak, ze względu na szerzącą świadomość na temat ADHD, współpraca z wieloma pedagogami jest dziś znacznie łatwiejsza niż kilkanaście lat temu.

Motywowanie dziecka z ADHD

Twoje dziecko rozpoczyna nowe zadanie, a po chwili zajmuje się już czymś innym? Aby utrzymać jego motywację – warto popracować nie tylko nad nagradzaniem pociechy (na przykład poprzez klarowny i zrozumiały system punktowy), ale również nad samym w sobie wyznaczaniem celów (które powinny być krótkoterminowe i konkretne). Nieodłącznym elementem motywowania dziecka z ADHD pozostaje monitorowanie jego zachowania – oraz rozliczanie pociechy z tego co zostało wykonane, a co nie. Chociaż wielu rodziców obawia się tej (w ich oczach) nadmiernej kontroli – to właśnie egzekwowanie ustalonych reguł sprawia, że dziecko ma szansę poczuć się komfortowo i bezpiecznie.

Funkcjonowanie dziecka z ADHD można porównać do życia z mnóstwem „rozpraszaczy” – z których każdy wydaje się być niezwykle kuszący, godny uwagi. Na szczęście – wyznaczając mu odpowiednie granice, możemy realnie zadbać o komfort oraz samopoczucie dziecka. Pamiętajmy, że – jeśli tylko pojawiają się w nas wątpliwości jak koić jego emocje – możemy zwrócić się o pomoc do doświadczonego psychologa.

W obecnych czasach specjaliści oferują szereg oddziaływań, które mogą pomóc Twojemu dziecku w lepszym zrozumieniu siebie i panowaniu nad emocjami.

Warto pamiętać, że wspieranie dziecka z ADHD może być również wyzwaniem dla rodziców więc nie wstydź się prosić o pomoc dla siebie.